هر كس دانش را خواستار باشد بايد نزد آن بيايد كه على است . » « 1 » كتاب « الصراط السوى » اعتبار كتاب « الصراط السوى » از سخن نويسنده‌اش در آغاز آن آشكار مىشود ، او پس از حمد و صلوات گويد : « امّا بعد ، عمل بدون دانش و بال و دانش بدون عمل خيال است . و دانش گرفته نمىشود مگر با مرگ دانشمندان ؛ همان‌گونه كه در حديث مورد اتّفاق در صحتش در روايت عبداللَّه‌بن‌عمر آمده است كه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : خداوند دانش را از مردم يك‌باره بر نمىكند ، ولى آن را با مرگ علما مىگيرد ، هر گاه عالمى برود ، آن‌چه با اوست هم مىرود تا اين كه عالمى نماند و مردم رؤساى نادانى برگزينند ، پس از آنان سؤال شود و آنان بدون دانش فتوا دهند ، آنگاه گم‌راه شوند و گم‌راه كنند . و بدان كه جان مردان گرفته شد و بزرگواران هلاك شدند و دوران دانش به سر رسيد و شعله‌اش خاموش گشت و حمله‌ى نادانى آن را فرارى داد و دولتش بيمار شد تا آن‌جا كه در ذكر انساب كتاب‌هاى مورد اعتماد باقى نماند جز چند كتاب نوشته شده توسّط بدعت‌گذاران كه به زودى لابلاى اوراق اين كتاب نام‌هاى آن‌ها را خواهى يافت ؛ ان‌شاءاللَّه‌تعالى ، كه شراره‌هايش هم‌چون سراب از دور به چشم مىخورد ، چون از راستى و درستى تُهى است ، و اين يا از اين جهت است كه محبّت خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم در دل‌هاى نيكوكاران اهل سنّت كهنه و پاره شده است كه از اين

--> ( 1 ) . الصراط السوى في مناقب آل النّبى خطّى .